அந்த 16 வயது இளம்பெண்ணை மற்ற பெண்கள் ஆற்றில் குளிக்கவைக்க அழைத்துச் சென்றார்கள்.. பிறகு அந்தப்பெண்ணை அலங்காரம் செய்தார்கள்.. அந்தப்பெண்ணும் எந்த உணர்வுகளும் இல்லாமல் பித்து பிடித்தவர்போல் தோற்றமளித்தார்..
பின் மெதுவாக அந்த பெண் சிதைக்கு அழைத்து வரப்பட்டார். சிதையில் ஏற்கனவே அந்தப் பெண்ணின், 60வயது கணவனின் உடல் ஏற்றி வைக்கப்பட்டுள்ளது.. பின் மெதுவாக அந்த சிதையை மூன்று முறை சுற்றிவந்தார்.. பின் யாருடைய உதவியும் இன்றி தானாகஏறி தன் கணவனிடத்தில் அமர்ந்து கொண்டால் அந்த
அப்பாவி பெண்..

பின் தான் அணிந்திருந்த ஆபரணங்களை ஒவ்வொன்றாக கழட்டி அருகில் உள்ள
பெண்களிடம் கொடுத்தார்.. பிறகு அனைவரையும் ஒருமுறை சுற்றியும் பார்த்துவிட்டு மெதுவாக தன் கணவன் அருகில் படுத்தார் அந்தப்பெண்.. பிறகு ஒருமஞ்சள் துணியால் அந்த பெண்ணின் முகம் மூடப்பட்டது.. பின் தன் கணவரோடு நெருக்கமாக படுத்து தனது வலது கையை தூக்கி அவர் மார்பின் மீது வைத்தாள்
அந்த இளம்பெண்.. பிறகு அந்தப் பெண்ணிடம் எந்த அசைவும் இல்லை.. சுற்றி இருந்தவர்கள் அந்த பிணத்தின் வாயில் அரிசியையும், அந்த பெண்ணின் மீது அரிசியையும் தூவினார்கள்..

பிறகு சிறிது நீரை இருவர் மீதும் தெளித்தார்கள்.. பிறகு, கயிறு கொண்டு இருவரையும் சேர்த்து கட்டினார்கள். பின் இருவர் உடலும் மற்றவர் கண்களில் மறையும் அளவுக்கு மரக்கட்டைகளை கொண்டு சுற்றி அடுக்கினார்கள். கட்டைகளை அடுக்கும் பொழுது எண்ணெய் போன்ற திரவத்தை அவ்வப்போது ஊற்றினார்கள்.. இப்பொழுது வெறும் விறகு குவியியலாக மட்டும் என் கண்களுக்கு தெரிந்தது..

ஒரு பிராமணர் சிதைக்கு அருகே அந்தப்பெண்ணின் தலை அருகே வந்து ஏதோ முணுமுணுத்து சொன்னார்.. பின் எல்லோரையும் பார்த்து சிரித்தார். பிறகு முழுவதுமாக வைக்கோலால் மூடினார்கள், சுற்றிலும் கயிற்றால் இறுக்கிக்கட்டினார்கள்..

பிறகு ஒருவர் அந்த சிதைக்கு தீ மூட்டினார்.. தீ மல மலவென பரவுவதற்காக பலர் விசிறி விட்டார்கள்.. தீ ,மலமலவென எரியும் போது ஏதோ ஒரு கீறிச்சிடும் ஒலியை நான் கேட்டது போல் உணர்ந்தேன். ஒருசில மணி நேரங்களில் அந்த குவியல் சாம்பலாக ஆனது..

இந்த கொடூரமான சடங்கை நடத்தியவர்கள், அதை நிறைவேற்றியதில் பெருமிதம் கொண்டிருந்த மாதிரியும்.. ஒருஉயிரோடு உள்ள பெண்ணை உயிரோடு எரித்ததால் எந்த பாதிப்பில்லை என்பது மாதிரியும் திரும்பிச் சென்றார்கள்..

இதில் ஒருகசப்பான உண்மை என்னவென்றால் சில பெண்கள் உடன்கட்டை ஏற்றுவதில் தகராறு செய்வார்கள்.. அப்படிப்பட்ட பெண்களை கட்டாயப்படுத்தி சடங்குகள் செய்து கை கால்களை கட்டி எரியும் நெருப்பில் அந்த பெண்களைத்தூக்கி போடுவார்களாம்..

இது அந்த ஐரோப்பியருக்கு செவி வழியில் கிடைத்த செய்தி..

இந்த உடன்கட்டை ஏற்றும் நடைமுறையை தடுக்க கடுமையாக போராடியவர்தான் “இராஜாராம் மோகன் ராய்.. “.

இவரின் கடுமையான போராட்டங்களின் வெற்றியாகத்தான்
1829, ஆண்டு ( டிசம்பர் 4) இதே நாளில்.. கவர்னர் ஜெனரல்,லார்ட் வில்லியம் பென்டிங்.. “சதி” என்னும் உடன்கட்டை ஏறும் தடுப்பு சட்டத்தை கொண்டு வந்தார்கள்.. கணவர் இறந்தால் பெண்கள் உடன்கட்டை ஏற்றும் பழக்கத்தை நிறுத்தினார்கள்..
இந்த சட்டத்திற்கு “வில்லியம் கேரி” என்பவரின் பங்கும் இருந்தது..

பல வரலாற்று நிகழ்வுகளை நாம் என்றென்றும் மறக்கக்கூடாது..

இந்த உடன்கட்டை ஏற்றுதல் பழக்கத்தால் எத்தனை பெண்களின் கனவுகள், ஆசைகள், இலட்சியங்கள், எல்லாம் உயிருடன் எரிக்கப்பட்டு இருக்கும்..

இறைவா.. நம் முன்னோர்களும் சில நேரங்களில் முட்டாளாக வாழ்ந்துள்ளார்கள் என்பதற்கு இதுவே சான்று..